Skóra końska (skóra kordowa)

Skóra końska – ogólnie

Skóra końska nie jest dziś już tak powszechna, bo na polach zastąpiły ją traktory, a na drogach pojazdy silnikowe. Dlatego w rzeźniach nie ma już zbyt wielu skór końskich.
Skóra końska jest przetwarzana na gładką skórę do produkcji butów i odzieży. Nazywa się ją „rossnappa”, gdy jest to wyprasowana, miękka skóra anilinowa.

Pferdeleder

Skóra cordovan

Skóra ta pochodzi z tylnych boków ciężkich koni zimnokrwistych. Kilka milimetrów pod powierzchnią skóry znajdują się dwa okrągłe fragmenty tkanki łącznej. Ma ona mocno zagęszczoną strukturę włókien i nazywana jest również „butt”, „shell” lub „ross-spiegel”. Skóra ta jest w tym obszarze wyjątkowo wytrzymała i mocna. Ponieważ skóra cordovan zawiera dużo tłuszczu, jest wodoodporna.
Kawałki skóry mają zazwyczaj rozmiar od arkusza DIN A5 do DIN A3, dlatego jest ona bardzo droga. Podaż jest bardzo ograniczona, ponieważ nie ma już ciężkich koni roboczych, a konie hodowlane lub sportowe nie są w stanie ich zastąpić.

Cordovan

Produkcja skóry cordovan

Skóra jest garbowana roślinnie, dlatego produkcja trwa około sześciu miesięcy. Dopiero podczas garbowania widać, która skóra nadaje się na buty, a która raczej tylko na portfele, breloczki i paski. Po 60 dniach garbowania skóry suszy się na szklanych płytach, a następnie ręcznie wciera się w nie olej.
Ten olej, zwany smear, w ciągu kolejnych 90 dni leżakowania całkowicie wchłania się w skórę. Na końcu procesu produkcji skóra cordovanowa zyskuje swój charakterystyczny połysk dzięki tak zwanemu polerowaniu. Skóra cordovanowa jest najbardziej popularna w Stanach Zjednoczonych. Tam jakiś czas temu dopracowano proces jej produkcji. Widać to po tym, że strona mięsna jest obrabiana na zewnątrz, a mimo to na końcu jest bardzo gładka i błyszcząca.

Cordovan-Leder