Skóra jaka – gatunku bydła szeroko rozpowszechnionego w Tybecie i Azji Środkowej. Jak, czyli bydło wysokogórskie, nazywane jest też „ryczącym wołem” ze względu na swoje ciągłe, głośne ryczenie. Skóra z jaka ma długą tradycję i już tybetańscy koczownicy wykorzystywali ją do produkcji odzieży, butów, pasków, toreb, lass, siodeł i innych przedmiotów codziennego użytku.
Ze względu na ekstremalne warunki życia w górach skóra ta jest bardzo wytrzymała i dobrze izoluje ciepło. W porównaniu z europejską skórą bydlęcą, przy tej samej grubości jest znacznie trwalsza i cięższa. Jakość skóry zależy też od płci i wieku zwierzęcia. Skóry jaków są zazwyczaj mniejsze niż skóry bydlęce. Najczęściej powierzchnia skóry jaka wynosi od 2,5 do 4 metrów kwadratowych. Wraz z wiekiem, podobnie jak u bydła, włókna stają się grubsze, a skóra grubsza, bardziej szorstka i nierówna.
Tradycyjne przetwarzanie
Istnieją różne metody obróbki, przy czym tradycyjna obróbka skóry zazwyczaj ogranicza się do kilku kroków. Często świeże skóry najpierw moczy się w maślance, a następnie ubija kijem. Alternatywnie najpierw moczy się je w wodzie, a potem usuwa resztki tłuszczu i mięsa. Po wyschnięciu zwija się je ciasno w rulon, owija sznurkiem i przez trzy do czterech dni ugniata się stopami. W tym czasie rulon ciągle się rozwijają i ponownie rozciągają skórę. Gotowe skóry ponownie smaruje się tłuszczem, żeby były miękkie i elastyczne.
Źródła: (dostęp 31.01.2019):
- www.leder-info(kropka)de/index.php/Yakleder
- www.lederzentrum(kropka)de/wiki/index.php/Yakleder
